در نبوّت پيغمبر صلى اللَّه عليه و آله شك و ترديد نمود ! و سپس گفت : بار خدايا ، اگر آنچه محمّد ميگويد حق است سنگى از آسمان بر ما ببار ، و يا عذاب دردناكى بما برسان ، پس از گفتن اين سخن رفت كه بر راحلهء ( شتر ) خود سوار شود هنوز در حدود دو سه گام به طرف راحلهء خود نرفته بود كه خداوند عز و جل سنگى بر او افكند كه به مغز او اصابت و از دبر او بيرون شد و او را كشت ، و در اين باره خداوند اين آيه را نازل فرمود : * ( سَأَلَ سائِلٌ بِعَذابٍ واقِعٍ . . . ) * تا آخر آيات مربوطه . 22 - شمس الدين حفنى شافعى ، متوفاى 1181 ( شرح حال او در ج 1 ص 230 گذشت ) در شرح جامع صغير سيوطى ج 2 ص 387 در شرح اين سخن پيغمبر صلى اللَّه عليه و آله من كنت مولاه فعلى مولاه ، گويد : چون بعض از اصحاب اين سخن را شنيد ، گفت : آيا براى رسول خدا صلى اللَّه عليه و آله كافى نيست كه ما اداى شهادت ( به يكتائى خدا و رسالت او ) نموديم و نماز را به پا داشتيم و زكات مال خود را داديم . . . تا آخر سخنان او تا آنجا كه گفت : تا بحدّى كه پسر ابي طالب را بر ما برترى داد ، آيا اين امر از شخص تو است ( خطاب به پيغمبر صلى اللَّه عليه و آله ) يا از جانب خدا است ؟ ! پيغمبر صلى اللَّه عليه و آله فرمود : قسم بخداوندى كه معبودى جز او نيست اين امر از جانب خدا است پس اين واقعه دليل است به بزرگى فضل على عليه السّلام . 23 - شيخ محمّد صدر العالم سبط شيخ ابو الرضا ، در كتاب خود « معارج العلى فى مناقب المرتضى » گويد : رسول خدا صلى اللَّه عليه و آله روزى فرمود : من كنت مولاه فعلى مولاه ، اللهم وال من والاه ، و عاد من عاداه ، يكى از كفار از جمله خوارج اين سخن را شنيد و نزد پيغمبر صلى اللَّه عليه و آله آمد و خطاب بآنحضرت نموده گفت : آيا اين امر از تو است ؟ يا از جانب خدا است ؟ پيغمبر صلى اللَّه عليه و آله فرمود : اين از جانب خدا است ، در اين موقع آنشخص كافر از مسجد بيرون شد و بر در مسجد ايستاد و گفت : ( خطاب به خداوند ) اگر آنچه را كه اين ( پيغمبر صلى اللَّه عليه و آله ) ميگويد ، حقّ است ، پس بر ما سنگى از آسمان بفرست ، در اين هنگام سنگى آمد و سر او را در هم كوفت .